October 5, 2016

Χειρουργική εξειδίκευση και εγχειρητική θνητότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες: Αναδρομική ανάλυση

Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να αξιολογήσει τη σχέση μεταξύ εξειδίκευσης του χειρουργού και θνητότητας σε συγκεκριμένες επεμβάσεις. Συμπεριελήφθησαν 25152 χειρουργοί στις ΗΠΑ που εξετέλεσαν μία από οκτώ επεμβάσεις (ενδαρτηρεκτομή καρωτίδας, αορτοστεφανιαία παράκαμψη, αντικατάσταση βαλβίδας, επισκευή ανευρύσματος κοιλιακής αορτής, πνευμονεκτομή, κυστεκτομή, παγκρεατεκτομή, οισοφαγεκτομή) σε 695987 ασθενείς από το 2008 ως και το 2013. Κύρια παράμετρος που εξετάστηκε ήταν η εγχειρητική θνητότητα 30 ημερών στην αρχή και το τέλος της εξειδίκευσης, καθώς και σε σχέση με τον αριθμό επεμβάσεων κάθε τύπου που είχε εκτελέσει ο κάθε χειρουργός.

Παρατήρησαν ότι ο βαθμός εξειδίκευσης του χειρουργού αποτελεί σημαντικό παράγοντα μείωσης του κινδύνου, ανεξάρτητα από τον αριθμό επεμβάσεων του συγκεκριμένου τύπου που είχε εκτελέσει ο κάθε χειρουργός. Ένας χειρουργός, δηλαδή, που εξειδικεύεται στην καρδιοχειρουργική, εκτελεί με αυξημένη ασφάλεια επεμβάσεις καρδιοχειρουργικής ακόμα και σε είδη επεμβάσεων που δεν έχει εκτελέσει πολλές φορές στο παρελθόν. Και με μικρότερο κίνδυνο από έναν χειρουργό που έχει εκτελέσει τη συγκεκριμένη επέμβαση πολύ περισσότερες φορές αλλά υπολείπεται σε συνολική εμπειρία στον τομέα εξειδίκευσης.

Συζήτηση

Σε πολλές επεμβάσεις, η εξειδίκευση του χειρουργού είναι σημαντικός προγνωστικός δείκτης όσον αφορά στην  μετεγχειρητική θνητότητα, ανεξάρτητα του όγκου επεμβάσεων που έχει εκτελέσει ο χειρουργός. Φαίνεται ότι, στην επιλογή χειρουργού, ο βαθμός εξειδίκευσης θα πρέπει να είναι σημαντικό κριτήριο, πιθανώς περισσότερο από τον όγκο παρόμοιων επεμβάσεων που έχει εκτελέσει.

Περισσότερες πληροφορίες

Nikhil R Sahni; Maurice Dalton; David M Cutler; John D Birkmeyer; Amitabh Chandra                                                            BMJ. 2016;354(i3571)